„niom niemieckim. Dowodził nimi lejtnant Iwan Milesznikow. Grupą, której zadaniem było bezpośrednie schwytanie jeńców, dowodził sierżant Andrej Iwanow. Miał do pomocy dwóch starszych strzelców — Fiodora Siemionowa i Aleksandra Guzynina. Sierżant Iwanow tak później opowiadał
— Między własnymi i niemieckimi liniami, koło parowu, zobaczyliśmy grupę Niemców, którym pozwoliliśmy podejść bliżej. Nagle lejtnant Milesznikow dał rozkaz „Naprzód!" „Ognia!" i rzucił się na faszystów. Za nim, obrzucając Niemców granatami, rzucili się Siemionów, Guzynin i ja. Starcie było ostre i krótJkie, byliśmy przygotowani na wszystko. „Macie «Hansa»" — rzuciłem pytanie w ciemności, a lejtnant odpowiada „Mamy!"
— Kiedy lejtnant Milesznikow złapał Niemca — dodaje Guzynin — podbiegłem i frycowi nie udało się już wyrwać.
A starszy strzelec Siemionów tak zakończył opowieść zwiadowców
— Chłopcy wiedzieli, że ze mnie mocny chłop, Sybirak, i oddali mi Niemca. Musiałem go nieść aż do naszych linii. Ciężar był wielki, ale, jak się okazało, cenny. Nie wiedziałem nawet, że niosę na plecach... kopertę z wiadomością o terminie niemieckiego natarcia.
W sztabie otwarto kopertę, a sam „język" przemówił i opowiedział, że z grupą saperów miał rozkaz rozminowania przejścia w polu minowym dla własnych czołgów, które za kilka godzin pójdą do ataku.“(12)